ساعت 5:30 خیابان امام خمینی، بین چهارراه امام و میدان شریعتی:

دو پسر با سر و وضع نه چندان خوب پشت سرسه تا دختر دارند راه می رن به هم دیگه تیکه می پرونن حرفهای . . .  دورا دور داشتم به اونا نگاه می کردم به حرفهای اونا گوش می کردم با کمی فاصله با اونا راه می رفتم و حرفهاشون رو ضبط می کردم تو ذهنم بعد اینکه اونا به میدون شریعتی رسیدن من دیگه اونا ول کردم رفتم دنبال کار خودم!

با خودم تو فکر این کار بودم ، چه معنی داشته این کار اینا؟اینا هم دیگه رو دست داشتن؟داشتن تفریح می کردن؟با هم دیگه دعوا می کردن؟ یا به قول برره ای ها اومده بودن عشقولانه؟یا داشتن گدایی عشق می کردن؟

نتونستم . . .  نتونستم هیچ اسمی رو این کار بذارم که کاری که همیشه تو این جامعه اتفاق می افته هر ساعت از روز هر جایی می تونی ببینی

فردای اون روز تقریبا میشه گفت ظهر بود رفته بودم به پدرم سر بزنم از پیش اون در اومدم داشتم با خودم قدم زنان به طرف خونه می رفتم کوچه خلوتی بود تا رسیدم سر کوچه بن بست (من همیشه رک صحبت می کنم ولی بعضی جاهاش رو سانسور کنم بهتره) پسر و دختری دیدم دختره به دیوار تکیه داده بود و پسره . . . دستاشون تو دست هم بود و لباشون رو لبهای هم دیگه و . . . خودم رو نشون ندادم و توجهی هم نکردم رفتم وبعد مدتی کم برگشتم که اونا رفته باشن . . . .

چیزی نمی تونم بگم دوست دارم نقدش کنیم ولی چطوری؟اخه کار یه روز دو روز نیست که . . .

انسانها همه شدن گدا های عشق،جوانها همه شدن در به در عشق بی آنکه معنی عشق روبدونن عاشق می شن عشق ها شدن یک بار مصرف و خیابونی

عشق های پنهونی : شرایطی به وجود اومده که همه می ترسن بگن عاشقن از پدر مادر از بعضی برادر ها و بعضی خواهرها (منظورم رو بگیرید) حتی ما رو از دوست داشتن هم منع کردن می گن نباید عاطفه داشته باشین . . .

واسه همین هر کی  می آد دم از عشق می زنه واسه همین همه شدن تشنه عشق مردم و عشقشون شده یک بار مصرف  از پشت کامپیوتر عاشق می شن ازپشت کامپیوتر عشق بازی می کنن و . . .

مردم همه در حصار هستن هزاران سرباز بسیج شدن تا مبادا دختری، پسری رو دوست داشته باشه یا پسری به دختری عشق بورزه اونقد جوون ها رو از دوست داشتن منع کردن همه تشنه شدن با کوچیکترین حرکت دل می بازند

دارن به ما نفرت رو یاد می دن آهای شما گوش کنین همه شما، تو ایران (تو تلویزیون ایران) پسری حق نداره مادرش رو ببوسه مادری حق نداره که پسرش  رو در آغوش بگیره کودکان ایرانی نمی دونن که محبت چیه جوونهای انقلاب نمی دونن که چطور عشق بورزن به کیا عشق بورزن نمی دونن که نشونه دوست داشتن چیه. . .

جوون های ایرانی وبلاگ رو می سازن تا حرف دل خود رو به کسی بزنن که دوسش دارن می ترسن که با همه آشکارا مطرح کنن و . . . مسخره است نه؟

خسته شدم از جامعه از همه از خودم نفرت دارم از دوست داشتن از عشق ورزیدن . . .

با توام فکر نکنی که من خودم از اینا نیستم من هم یک ایرانی هستم یکی از همون های که نمی دونم معنی عشق چیه از اونایی که گدای عشقم از خودم هم متنفرم. . .

از همه شکایت دارم از همه . . .